เเด่เพื่อนๆๆ

จำได้ไหม...ห้องเรียนเก่า...ที่เรานั่งจำได้ไหม...ใครอยู่หลัง...นั่งง่วงเสมอจำได้ไหม...คนที่ปลุกฉัน...คือเพื่อนเกลอจำได้ไหม...ใครนะเออ...เอื้ออาทรจำได้ไหม...ใครเคยกวน....ชวนเพื่อนเล่าจำได้ไหม...กระดานดำเก่า....เราเขียนกลอนจำได้ไหม...ที่เคยแซว...ครูฝึกสอนจำได้ไหม...ใคยเคยนอน...ตอนนั่งเรียนจำได้ไหม...ใครเคยก่อ...ล้อพ่อแม่จำได้ไหม...ใครเคยแหย่...มิแปรเปลี่ยนจำได้ไหม...ใครแย่งกิน...ในคาบเรียนจำได้ไหม...ใครจุดเทียน...เพียรศึกษาจำได้ไหม...เพื่อนคนไหน...ที่เราแคร์จำได้ไหม...เมื่อเราแย่...ดูแลหนาจำได้ไหม...วันไหนที่...ไม่ได้เอาเงินมาจำได้ไหม...เพื่อนคือ....เพชรรัตน์ที่ล้ำค่า.........น่าภูมิใจอดีตเรายังจำได้ไหม วีรกรรมเก่าๆที่เราทำด้วยกัน มันอาจเป็นเพียงความทรงจำเล็กๆน้อย แต่มันมากด้วยคุณค่า ที่เทียบด้วยเงินตราไม่ได้